Mijn ziel aan het stuur

Er is iets groters dat door ons heen stroomt. Of je je daar nou bewust van bent of niet.

Het meest magische vind ik om zelf als persoon uit de weg te gaan zodat er iets groters vrij en vol door me heen kan stromen. Die momenten van creatie zijn geweldig. Ik ben dan afgestemd in het moment en weet even niets.

Dat is een sleutelmoment… even niets weten om ruimte te maken voor iets in mij dat weet. Durf jij het niet te weten?

Op die manier kan ik de subtiele fluisteringen van mijn ziel beter verstaan. Mijn ziel heeft meer overzicht dan ik vanuit mijn persoon of van wat ik vanuit mijn persoon denk dat goed is.

In mijn trainingen, workshops en voorstellingen ontstaat er op die momenten het mooiste. Bovendien is het proces is zoveel sneller, leuker en kost veel minder moeite want ik ben er zelf met al mijn bagage en saboterende gedachten tussenuit gegaan.

Zojuist had ik een gesprek met mijn vriendin waarin ik er voor haar wilde zijn zodat het echt dienstbaar en ondersteunend zou zijn. Dat was het 100%. Uiteraard door haar aandeel maar daar ga ik niet over. Ik ga over mijn aandeel. En in dit geval betekent dat uit de weg gaan en wegwezen. Niet letterlijk dus want dat praat minder prettig als ik de deur uit ren. Maar door ruimte te maken en aanwezig te zijn.

Het lukte wonderbaarlijk goed en mooi. Niet door mij. Juist door niet mij. Daar is niks arrogants aan, want er is geen persoon die arrogant kan zijn. Door de afwezigheid van mij is er iets groters aanwezig.

Ik stem me daarop af en geniet mee van het ontvouwen van het gesprek. Ook hoor ik mezelf volledig afgestemd helder spreken of heel helder zwijgen. Dan kan ik me dus ook zelf verwonderen over wat er door me heen stroomt.

Zo kan er iets ontstaan in alles wat ik doe dat vrijer aanvoelt dan wanneer ik – als persoon –  me er ga mee bemoeien.

Of mijn ziel dan aan het stuur is, mijn intuïtie, mijn hogere zelf, mijn gidsen, mijn hersenen in de gamma flow staat functioneren of hoe je het ook noemt maakt me niet uit. Als ik zelf er maar niet ben zodat ik er Zelf kan zijn. Dan lijkt alles vanzelf te gaan.

Nogmaals gaat dat dus nergens over arrogantie want het is juist de afwezigheid van dergelijke ego stukken dat de liefde vrij kan stromen.

En dit lukt gelukkig steeds vaker. Daar heb ik als persoon ook baat bij. Het gaat steeds meer wringen als ik nog denk dat ik het zelf te doen heb… Hoe heb ik ooit kunnen denken dat ik het allemaal zelf te doen had!? En dat ik het nog goed te doen had ook. Gelukkig is er een heel lichtteam, hogere zelf, intuïtie en universum dat hier heel goed in is. Zij hebben het overzicht.

De pijn van het wringen wordt duidelijker doordat het creatieproces dan minder vloeiend gaat en het resultaat minder bevredigend is. Dan glipt mijn ego even mij in de samenwerking en ga ik mijn best doen vanuit mij als persoon.

Maar mij als persoon achter het stuur zetten is niet handig. Dus ik stuur mezelf nog wat langer en vaker op vakantie en geniet van de flow die dan ontstaat.

Iets tegen mijn zin in doen dat is af en toe prima en hoort erbij. Maar tegen mijn ziel in zwemmen is steeds meer verleden tijd. Er ontstaat meer ruimte om te genieten van de stroom van het leven.